„Mutyzm wybiórczy”

wpis w: Logopeda, Specjaliści | 0

Październik miesiącem świadomości mutyzmu wybiórczego.

…kiedy milczenie nie oznacza, że nie masz nic do powodzenia…

 

A oto kilka faktów:

 

  • Mutyzm wybiórczy (selektywny) – to zaburzenie wieku dziecięcego, które charakteryzuje się stałą niemożnością mówienia, w  wybranych sytuacjach społecznych, w których oczekiwane jest posługiwanie się mową (np. w szkole) pomimo mówienia w innych sytuacjach, wpływa na osiągnięcia szkolne lub zawodowe albo na komunikację społeczną, utrzymuje się co najmniej miesiąc i brak mówienia nie jest spowodowana brakiem wiedzy lub znajomości języka mówionego, wykluczone muszą zostać także inne poważne trudności w wymowie jak jąkanie, autyzm, schizofrenia, uszkodzenia ośrodków mowy
  • Współcześnie bardzo trudno, a czasem niemożliwe jest wskazanie przyczyny mutyzmu u danego dziecka, gdyż etiologia jest wieloczynnikowa
  • Mutyzm wybiórczy często jest mylony z nieśmiałością
  • Mutyzm wybiórczy (lęk przed mówieniem, zaburzenie lękowe) pojawia się, gdy dziecko utożsamia mówienia z niepokojem spowodowane przez nieznane otoczenie, rozłąkę z rodzicami, presje wystąpień publicznych
  • Milczenie dziecka nie wynika z braku wychowania, wyrachowania czy manipulacji
  • Dziecko z mutyzmem chce mówić, ma jednak uczucie ściśniętego gardła
  • Dziecko z mutyzmem w szkole może nie sygnalizować potrzeb fizjologicznych, nie korzystać ze stołówki, nie jeść śniadania przygotowanego w domu, nie komunikować w grupie rówieśniczej, gdyż każda czynność wiąże się z lękiem, a co za tym idzie z rezygnacją z aktywności, dziecko jest grzeczne, nie sprawia problemów wychowawczych, jest samotnikiem, nie chce być w centrum zainteresowania
  • Terapia mutyzmu wybiórczego polega głównie na obniżeniu poziomu lęku, eliminacji czynnika, który lęk pogłębia oraz oswojeniu z sytuacją powodującą u dziecka stany lękowe
  • Należy stopniowo angażować dziecko w sytuacje społeczne, rozwijać jego mocne strony, wzmacniać poczucie własnej wartości
  • W proces terapeutyczny powinno włączyć się całe otoczenie dziecka (rodzice, przedszkole, potem szkoła)

 

 

Literatura:

  1. Cabała M,. Leśniak – Stępień A. – „Mutyzm wybiórczy, trzy spojrzenia” Kraków 2016
  2. Wolańczyk T. – „Mutyzm wybiórczy – etiologia, obraz kliniczny, diagnoza, materiały z konferencji „Od ciszy do słowa – kompleksowe wsparcie osób z mutyzmem wybiórczym” Warszawa 2015

 

Tekst opracowała: p. J. Dąbecka