Znaczenie świadomości fonologicznej w początkowej nauce czytania i pisania.

wpis w: Logopeda, Specjaliści | 0

Świadomość fonologiczna to wstępny warunek postępów w nauce czytania i pisania, który umożliwia dzieciom koncentrację uwagi na różnych właściwościach języka.

  1. Dziecko, które uczy się czytać, odkrywa najpierw zasadę, że każdej literze odpowiada głoska, i na podstawie przyswojonych skojarzeń „głoska” – litera wykorzystuje tę wiedzę w „odcyfrowywaniu” wyrazów. Na tym etapie przy pisaniu popełnia dużo błędów, gdyż zapis jest fonologiczny.
  2. Dopiero po odkryciu drugiej zasady, że zasada pierwsza nie obowiązuje zawsze, gdyż są głoski oznaczone przez dwie (cz, sz, ci), a nawet trzy litery (drz, dzi), będzie mogło poprawnie czytać i pisać wyrazy zawierające, obok tzw. głosek międzynarodowych, głoski typowe dla naszego języka.
  3. Aby nauczyć się czytać i pisać, dziecko musi nabrać biegłości w zamiennym stosowaniu liter
    i odpowiadających im głosek. Nabycie tych umiejętności wymaga celowego nauczania.
  4. Wyniki wieloletnich badań wskazują, że dzieci, które przed rozpoczęciem nauki czytania osiągają wyższy poziom świadomości fonologicznej, robią szybsze postępy w nauce czytania i pisania niż dzieci o niższym poziomie świadomości fonologicznej.
  5. Świadomość fonologiczna traktowana jest zatem jako lepszy wskaźnik postępów w nauce czytania
    i pisania niż: poziom inteligencji, zasób słownictwa, rozumienie słuchanych tekstów.

Na podstawie:

Pracy zbiorowej pod red. A. Maurer „Dźwięki mowy” – program kształtowania świadomości fonologicznej dla dzieci przedszkolnych i szkolnych”, wyd. Impuls 2002

Tekst Opracowała: p. J. Dąbecka

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *